Krótkie notki o wierszach Wierzyńskiego
W wierszu Kiedy to wszystko się skończy ukazana jest wojenna rzeczywistość, męka codzienności. Jednym z obrazów, jakie ukazuje pooeta jest obraz rekrótów wracających z ćwiczeń. Nie ma wyjścia, nie możan uciec od “szarego worka munduru”. Jedynym pragnieniem podmiotu lirycznego jest to, żeby ktoś zdjął z niego ciężar kamieni.
Z kolei wiersz Długie wierzb rzędy ukazuje krajobraz sielski, ale taki, który odszedł już na zawsze, piękne widoki przesłania ból. Co było tak znajome – wiosna, bociany, dymy, które poeta nazywa pocałunkami chat, na zawsze odeszło i pozostanie nieodzyskane.
Wiosna i wino jest wierszem pełnym radości, życia, optymizmu, energii i beztroski. Wiosna i wino to jakby dwa płuca, które wyśpiewują “ziemię, panteizm, człowieka i życie”. Są także, i to jest może mało oryginalne porównanie, porównane z wargami, które swymi pocałunkami mieszają w głowie. Wiersz kończy się okrzykiem poety, który pije za zdrowie przyjaciół.
